'Sözün Bittiği An!'...



...hiçbiriyle yüzyüze görüşmedim, telefondanda bir sohbetim olmadı ama hepsi Kardeşlerimdi, kardeşlerim!.. Annelerini, Babalarını, kardeşlerini, ablalarını, abilerini tanımadım ama hepsi Ailemdi, Ailem!.. Ne hayallerini bildim, ne umutlarını, ne sıkıntılarını bildim, ne sevinçlerini, ne yanlışlarını bildim ne doğrularını... Üzerlerinde taşıdıkları o 'Vatan Emanet' üniformalarının içinde gülümseyen yüzlerini gördüm, Uğruna 'Şehitler' verdiğimiz Bayrağımıza sarılı tabutlarını gördüm; üzerine kapaklanmış Annemi, kızkardeşimi gördüm!.. 'Kuzum, Yavrum, Abimm' dedikçe sessiz haykırışları boğazıma düğümleyen çaresiz 'kin'siz üzüntüyü gördüm!.. Utandım!.. 



Şehitlerimize Allah'tan rahmet Ailelerin(m)e Sabır dilerim...

Bu blogdaki popüler yayınlar

1889 Şam'dan Güzel Bir Hikaye... [Kalenderi-Dehri Gezsen]

'Kadınım- Doğum(Şiir)'... Volkan Konak...

Hangi Marka Hangi Ülkenin... Meraklısına