'Yeditepe İstanbul'...

İstanbul... Yaşamak istemediğim, hergün kurtulmak istediğim, beni benden aldığını, beni kirlettiğini, içimdeki çocuğu boğduğunu, elimi kolumu bağladığını, hayallerimi yıkamasa da ertelediğini düşündüğüm; İstanbul.

İstanbul... Nefes almamın sebebi, hergün dolu dolu yaşamak istediğim, beni bende tuttuğunu, kirlenmeme izin vermediğini, içimdeki çocuğa -hergün- seslendiğini, elim kolum olduğunu, hayal'imi an ve an yaşattığını hissettiğim; İstanbul.

Yeditepesi, Kız Kulesi, Sultanahmet'i, Galata Kulesi, Ortaköy'ü, Çengelköy'ü, Üsküdar'ı, Taksim'i, Beyoğlu'su ve hergün yeni bir yerini keşfettiğim İstanbul'da yaşamak; düşüncelerden uzak sadece hissederek...

'Yeditepe İstanbul'da anlatılan insanlarıyla, komşuluklarıyla, sıkıntılarıyla, samimiyetiyle, gözyaşlarıyla, gülümsemeleriyle, çıkarsızca, hesapsızca, kaygısız ve korkusuzca ve sadece hissederek yaşamak!..

btr/Eyl





























Bu blogdaki popüler yayınlar

1889 Şam'dan Güzel Bir Hikaye... [Kalenderi-Dehri Gezsen]

'Kadınım- Doğum(Şiir)'... Volkan Konak...

Hangi Marka Hangi Ülkenin... Meraklısına