Bu 'Son Sözler' 'Ünlü'... (Ölümden Önce Birkaç Kelime...)

(not: gerçeklik payı tartışılır...)


Constance Jones’un “ölüme dair” pek çok ilginç bilgiye yer verdiği “Huzur İçinde Yatsın” adlı kitabı Dharma Yayınları’ndan piyasaya çıktı.
Seri katillerden toplu ölümlere ötanaziden cenaze törenlerine ölüm biliminden ölüm istatistiklerine ve ölüme yakın deneyimlere kadar pek çok konuda bilginin sunulduğu kitaptadinlere göre ölüm inanışları ve adetleri konusunda da ilginç bilgilere yer veriliyor.
Kitapta ayrıca bazı ünlülerin ölmeden önceki tarihe geçen son sözleri de yer alıyor. Kitaba göre ünlülerden bazılarının son sözleri şöyle:

Yatağının başucundaki kandil alev alan Voltaire: “Ne? Daha şimdiden alevler ha?”

İç savaşta siperden düşmanı gözetlerken vurularak ölen General Sedgewick: “Bu mesafeden bir fili bile vurama...”

Rus ruleti oynayan Rock Yıldızı Terry Kath: “Merak etme dolu değil”

Fransız Dil Bilimci Dominique Bouhours: “Ölmek üzereyim veya ölüyorum. Her iki ifade de doğrudur”

Karl Marx: “Hadi oradan... Son sözler yeterince doğru söz söylememiş aptallar içindir”

Ünlü yazar George Orwell: “Ellisine gelen herkes hak ettiğini bulacaktır”

Kafka: Max Brod’dan bütün eserlerini yok etmesini isteyerek “Ortada yazar olduğuma dair hiçbir kanıt kalmasın”

Canlı gömülmekten korkan ünlü besteci Chopin: “Beni kesip içimi açmalarını sağlayacağına yemin et. Böylece canlı canlı gömülmekten kurtulurum”

Sir Winston Churchill: Her şeyden öyle sıkıldım ki...

Franklin Roosevelt: “Korkunç bir baş ağrım var”

Asılmadan önce son bir içki içmek isteyen katil Neville Heath: “Tüh bunu duble yapsaydınız keşke...”

Yazar Damon Runyon: “Eserlerimi bir bronz muhafazada tutun ve yılda bir kez bana hatırlatması için birini görevlendirin”

George Bernard Shaw: “Bu da benim için yeni bir deneyim olacak”

Richard Wagner: “Bu cehennemin aşağılık yaratıklarına çok düşkünüm ve onların hasretini çekiyorum”

Rus edebiyatçı Anton Çehov: “Çok zamandır şampanya içmemiştim” Ünlü

İngiliz Kralı 2. Charles: “Ölümüm çok uzun sürdü umarım beni affedersiniz”

Fransız ressam Eugene Delacroix: “Mezarıma ne resim ne heykel ne de fotoğraf hiçbir şey koymayınız”

Ünlü edebiyatçı Gogol: “Bir merdiven çabuk bir merdiven getirin”

Goethe: “Biraz daha ışık”

Pakistanlı şair İkbal: “Haşa ben ölümden korkmuyorum. Çünkü ben Müslümanım. Her Müslümana yakışan da ölümü tebessümle karşılamaktır. Hakikaten ölüm ebediyet alemine açılan ilk perdedir”

Filozof Kant: “İşte bu iyi”

Avusturyalı bestekar Joseph Haydn: “Bu müthiş harp beni bitirdi”

İngiliz şair Lord Byron: “Her şey bitti artık çok geç”

Vatan şairi Namık Kemal: “Biraz dinleneyim”

Oscar Wild: “Ya duvar kağıdı gidiyor ya da ben”

Peyami Safa: “İşte bu fena”




BATIDAKİ TUHAF ÖLÜM TABİRLERİ
Kitapta batı dünyasındaki ölümle ilgili tuhaf deyim ve tabirlere de yer veriliyor. İngilizcede trenin altına atlayarak intihar etme için “rayları yağlamak” deyimi kullanılırken kendini iple asarak intihar etme için “ip tedavisi” boğularak ölmek içinse “balıkları beslemek” veya “suda delik açmak” tabirleri kullanılıyor. Ayrıca intihar edenler için “Hollandalının işi” “alevini suyla söndürmek” “kendine veda öpücüğü kondurmak” ve “kendini doğanın yerine koymak” gibi deyimler de kullanılıyor.
Ölüm için “Yedili atmak” “kartları havaya atmak” “paraları ortaya sürmek” ve “Biletini zımbalamak” gibi kumarla ilgili deyimler de kullanılan batıda ölmekle eşanlamlı bazı esprili sözler de bulunuyor. Bu sözlerden bazıları şöyle:
“Ebedi ödülüne kavuşmak” “Yaratıcısı ile tanışmak” “Ürdün’ün üstünden geçmek” “eve gitmek’ “günbatımına yolculuk etmek” “azizleri ziyaret etmek” “mal sahibi olmak” “çiftliği satın almak” “papatyaları saymak” “arka kapıdan çıkmak” “toz yutmak” “darağacını kandırmak” “sorumluluğu devretmek” “çimlere kavuşmak” “çiçeği kökleriyle yemek” “son durakta inmek” “gece lambasını söndürmek” “doğum belgesini yutmak” “şapkayı asmak” “pudralanmak” “çamur banyosu yapmak” “kürekle yatağa girmek” “motoru stop ettirmek”.



İLGİNÇ ÖLÜM ADETLERİ
Kitapta bazı kültürlerdeki ilginç ölüm adet ve inanışlarına da yer veriliyor. Buna göre Aztekler ölüleri için yaptıkları yemekleri yakıyorlardı. Ayrıca ölen kişinin sonraki hayatında karşılaşacağı tehlikeli ırmaklardan geçmesine yardımcı olsun diye iri bir köpek de yemeklerle beraber yakılıyordu.
Geçmişte İngiltere Hindistan ve İrlanda’da ayin yemekleri karşılığında ölen kişinin günahlarını üstlenmeyi kabul eden “günah yiyenler” vardı. İrlanda’da özellikle büyük kıtlık zamanında aç insanlar bu fırsatı değerlendirmişti. Kraliçe Victoria döneminde ayrıntılı yas tutma gelenekleri vardı. Cornwall’da kuş kafesleri ve ev bitkileri bile siyah örtü ile kaplanırdı.
ABD ve İngiltere’de anı kalması amacıyla ölen kişinin saçından bilezikler broşlar küpeler yapılırdı. Meksika’da ölülerin şerefine tapınak evler inşa edilir fırıncılar “pan de muerto” denilen anasonlu ekmekler yaparlar çocuklar “calaveras” adı verilen kafatası şeklinde şekerler yerlerdi.

Bu blogdaki popüler yayınlar

1889 Şam'dan Güzel Bir Hikaye... [Kalenderi-Dehri Gezsen]

'Kadınım- Doğum(Şiir)'... Volkan Konak...

Hangi Marka Hangi Ülkenin... Meraklısına