Desem ki... [Cahit Sıtkı Tarancı]

Desem ki vakitlerden bir Nisan akşamıdır
Rüzgârların en ferahlatıcısı senden esiyor
Sende seyrediyorum denizlerin en mavisini
Ormanların en kuytusunu sende gezmekteyim
Senden kopardım çiçeklerin en solmazını
Toprakların en bereketlisini sende sürdüm
Sende tattım yemişlerin cümlesini.
Desem ki sen benim için
Hava kadar lazım
Ekmek kadar mübarek
Su gibi aziz bir şeysin;
Nimettensin nimettensin!
Desem ki...
İnan bana sevgilim inan
Evimde şenliksin bahçemde bahar;
Ve soframda en eski şarap.
Ben sende yaşıyorum
Sen bende hüküm sürmektesin.
Bırak ben söyleyeyim güzelliğini
Rüzgârlarla nehirlerle kuşlarla beraber.
Günlerden sonra bir gün
Şayet sesimi farkedemezsen
Rüzgârların nehirlerin kuşların sesinden
Bil ki ölmüşüm.
Fakat yine üzülme müsterih ol;
Kabirde böceklere ezberletirim güzelliğini
Ve neden sonra
Tekrar duyduğun gün sesimi gökkubbede
Hatırla ki mahşer günüdür
Ortalığa düşmüşüm seni arıyorum.

Bu blogdaki popüler yayınlar

1889 Şam'dan Güzel Bir Hikaye... [Kalenderi-Dehri Gezsen]

'Kadınım- Doğum(Şiir)'... Volkan Konak...

Hangi Marka Hangi Ülkenin... Meraklısına