Biliyorum Görünce Beni Hep Tanıyordum Diyeceksin...

...Buruk bir acı yerleşiyor, böyle an'larda içime... Kulağımdan içeri süzülen ezgilerin peşinden, o güzel an'lar çıkageliyor... Yüreğimdeki gülümsemeyi etkilemeyen güzel, farklı bir buruk acı... Ezginin Günlüğü, YeniTürkü, Fikret Kızılok... 11 yıl önce yüreğimi kelimelerime katıp yazdığım her satırıma kulağımda ezgileriyle eşlik ettiler... Gecenin karanlığında yattığımda yatağıma tavana bakarken ve hissederken sonsuzca Aşk'ı; yürürken kalabalıkların içinden yüreğimdeki gülümsemeyi yüzüme katarken; gece şehirlerarası otobüs yolculuklarında elimdeki şiir kitaplarında; o an'lardan şu an'a kadar ve sonsuza kadar... Ne güzel bu buruk acıyı -hakederek- yaşamak... 
Şu an bu ezgilerden biri yine kulağımdan içeri süzülürken sizinle paylaşmak istedim... Kirletilemeyen ve kirletilemeyecek Yüreklerinize ithafen... Saygıyla...

kadar sevdim ki resmini
işte bugün konuştu benle
yorulmuştum çalışmaktan
karda uzun yürüdük senle

geceleri resmine baktım
olanları anlattım
seni bi görsem diye diye
uyudum yağmurun sesiyle

o kadar sevdim ki resmini

biliyorum görünce beni
hep tanıyordum diyeceksin
rüyalarımda hep sen vardın
hep tanıyordum diyeceksin

okuduğum her cümlede
konuştuğum her insanda
gördüğüm her güzelikte
sen de varsın
sen hep varsın



Bu blogdaki popüler yayınlar

1889 Şam'dan Güzel Bir Hikaye... [Kalenderi-Dehri Gezsen]

'Kadınım- Doğum(Şiir)'... Volkan Konak...

Hangi Marka Hangi Ülkenin... Meraklısına