Aşk'a Dair... Hafif 'Limoni'...




İnternette, çevremdeki insanların yaptığı sohbetlerde sık sık karşılaşırım. Aşk'a dair bir hikayede yapılan iyiliğin, -Aşk'la- uzun bir süre sonra dile getirilmesini genel olarak insanlar doğru bulup takdir ederler. Sizce Aşk'a dair olanın içindeki 'iyi' olanı uzun bir süre 'sevdiğin' insan için yok saydıysan -katlanarak değil asla!- bu durumu bir süre sonra karşındaki o sevdiğin insana söylemek doğru mudur?.. Bana göre değil. Doğru olmamasının sebebini 'empati' yapmamla açıklayabilirim. O an'ı yaşarken karşıdaki insanın yaşadığı acıyı hiç kimsenin yaşatamayacağının bilinciyle açıklayabilirim. Geriye dönemeyeceğinin bilinciyle içine yerleşecek olan kocaman pişmanlıkla açıklayabilirim... Önyargının, Merhametin, -kendince- Fedakarlığın, Aşk'ı yavaş yavaş yok etmesiyle açıklayabilirim. İçinde, Yüreğinde gerçekten Aşk'la karşısındakine bağlı olan biri nasıl böyle birşeyi yapabilir?.. Yapabilir mi? Olmaz... Belki bu sık sık karşılaştığım durum, Aşk'ın güzelliğini, farklılığını anlatmak içindir ama -üzgünüm- yanlıştır... Yanlıştır, çünkü Aşk'ta DÜN yoktur, YARIN yoktur... 'AN' vardır; doya doya yaşanabilecek... Her nefeste...


Saygıyla.


btr

Bu blogdaki popüler yayınlar

1889 Şam'dan Güzel Bir Hikaye... [Kalenderi-Dehri Gezsen]

'Kadınım- Doğum(Şiir)'... Volkan Konak...

Hangi Marka Hangi Ülkenin... Meraklısına