Oğuz Atay'dan... [Korkuyu Beklerken'den Bir Alıntı]


"...Yolum... düşmüyor artık deniz kenarına. Kaç zamandır martıların seslerini de unuttum. Üstümde bir gece öncesinden kusmuk lekeleri bulunan eski hırkayı giymekte rahatsız etmiyor artık. Bunları benden nefret et diye yazmıyorum ama istersen edebilirsin. Buruşmuş kağıtlarla dolu çalışma odam(ız) o çok istediğin(miz) cam kapaklı kitaplığın camları kırılmış, ayağıma batınca farkettim. Tarçın beni görünce korkuyor; eskiden eve gelince kucağıma çıkar beni teselli ederdi. Balkon penceresine ekmek kırıntısı koymadığım için kuşlarda yok artık 

"Şu sigarayı bırak artık" diyordun ya bana, bende bırakabileceğim halde bırakmıyordum. Senin benim için üzülüyor olmana içten içe sevindiğimden.. "Ben ölürsem üzülür müsün?" dediğimde "Saçma saçma konuşma Allah aşkına" deyip beni hafifçe itelediğinde, ben içten içe gülüyordum. Gece uykunda dönüp bana sımsıkı sarıldığında, hani ben hafifçe kaçmak isterken -ki sen uykunda bile- beni tutardın ya, beni, içten içe sıcacık... "

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

1889 Şam'dan Güzel Bir Hikaye... [Kalenderi-Dehri Gezsen]

'Kadınım- Doğum(Şiir)'... Volkan Konak...

Hangi Marka Hangi Ülkenin... Meraklısına