Mevlana'dan...


Ey yeryüzünü nurlandıran, gökleri aydınlatan çerâğ!

Hâlimi gör, feryâdımı işit, derdlerim sırtımda bir dağ.

Kaçtım yüzlerce belâdan, sığındım merhamet ve inâyetine,

Rahmet elinle başımı okşa, kerem eyle, muhtâcım hidâyetine.

Şefâat eyle, tut elimi, temizle içimden dünyâ duygularını,

Ver ukbâ murâdımı, kurtulayım düşünmekten yarını.

Müjdelemiş seni kitâbında fetih ve safâ ile Hakk,

Fetih kapısını aç ey nebî, oradan bize şefkatle bak.

Allah, açmış senin sadrını , genişlik vermiş göğsüne

Düşsün bize de ihsân ve aşk ile dolu bir sîne.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

1889 Şam'dan Güzel Bir Hikaye... [Kalenderi-Dehri Gezsen]

'Kadınım- Doğum(Şiir)'... Volkan Konak...

Hangi Marka Hangi Ülkenin... Meraklısına