'Işıkları Söndürseler Bile'... [maNga]


Halim ortada yine ellerimde kan 
Hiç derinlere inen kalmadı yaram 
Ben ki kalbine gömüp içerde ağlayan 
Şimdi aksine çıkıp zincirlerini kıran 

Sözüme güven dönmem ben kahpelik etmem 
Bu yola bir baş koydum seni kimseye yedirmem 
İçini rahat tut, başını hep dik tut 
  
  
Sabret bu duvarları bir gün yine yıkacağız elbet 

Ben senden vazgeçmem 
Işıkları söndürseler bile korkuma yenilmem 
Ellerim kollarım tutmasın isterse 
Ben sensiz pes etmem 

Bir akıl versen bana kurtulsa şu beden 
Bir isim bulsan bana duyanı ürküten 
Bir yol açsan bana ufukta yollara düşsem 
Yeter ki inan bana başka bir şey istemem 


Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

1889 Şam'dan Güzel Bir Hikaye... [Kalenderi-Dehri Gezsen]

'Kadınım- Doğum(Şiir)'... Volkan Konak...

Hangi Marka Hangi Ülkenin... Meraklısına