Babalar Gününüz Kutlu Olsun...


Babalar, Anneler kadar anılmazlar... Özel günleri ne kadar kabul etmesem de, onlara ait günler daha bir sönük ve hızlı geçer. Onlar nasıl olsa önemsemezler, boş şeylerdir onlar için bunlar. Kendileri de bunu destekleyen davranış içindedirler genelde. 'Erkek'tir çünkü baba. Baba ciddidir, güçlüdür, duygusuzdur, serttir, öyle her şeye ayıracak vakti yoktur. Hayatı, varsa yoksa iştir, çalışmaktır; ne kadar Anneler'de evin içerisinde aynı özveride olsa da onlar sevecendir, yumuşaktır, duygusaldır, anlayışlıdır. Hayatın kötü tarafı genel olarak 'baba'ya aittir. Yanlış olanı, hatayı genelde baba yapar. Çocukların, zaman zaman korkulu rüyası, zaman zaman dünyanın en kötü insanıdır. Öyle ki, böyle durumlarda sığındıkları sıcacık kucak Anne kucağıdır... Anne daha bir dert ortağıdır, daha bir anlayışlıdır. Ve daha iyidir, daha masum, daha melek... Madalyonun bu yüzüdür, hayatın genel olarak yaşadığı gerçeği... Ya diğer yüzü... O insanların delicesine yapmak isteyip, içlerine attıklarını hangimiz ne kadar biliyoruz?.. Yapmak isteyip te, hayatın kuralları, hayatın baskısı ve genellemeler yüzünden yapamadıklarının ne kadarının farkındayız?.. 'Baba, erkek adamdır; ciddidir, serttir, duygusuzdur'un ardında, sadece içlerinde yaşayabildikleri maneviyatın ne kadarını görebiliyoruz?.. Yapamadıklarının verdiği hayalleri yaşatmak istemelerini kaçımız anladı?.. Zamanla farkına varıp benliğimizin, yavaş yavaş bu hayallerinden vazgeçmelerini... Koruma iç güdüsü böyle bir şey... Değer verdiklerinin iyi olabilmesi için verilen ödünlerin hesabının sorulmamasıdır ve bile bile kötü olmaktır; incitmeden, yıkmadan...

Anlatmak istediğim, yok birbirlerinden üstün tarafı; ne annelerin ne de babaların. Çirkin bir baskıyla başlamaz mı zaten bu ayrım: "hangisini daha çok seviyorsun? Anneni mi, Babanı mı?"... İnsanlar kendi çözümleyemediği sorunları genelleyip insanları etkilemeyi çok iyi beceriyorlar. Düşmemek lazım ya bu tuzaklara... Onlar(Anneler ve Babalar), EMEK insanlarıdır; farklı farklı gösterseler de bunu. Benliğimize zamanı gelene dek sahip çıkıp sonra bize teslim eden Emanetçilerdir... Birisi sıcacık şefkatiyle yanımızda olmuştur; birisi nefsimize yenik düşüp isteklerimizi alarak... Birisi yiyeceğimizden, giyeceğimize, sökülen kıyafetlerin dikiminden, temizliğimize yanımızda olmuştur, birisi elleri nasırdan patlayana kadar, kir pas içinde çalışıp... Onlar, karşılıksız saygıyı hak eden hayatın gerçek ONURLU insanlarıdır...

Bu yazdıklarım tüm babalara ithafen DEĞİLDİR!.. 'Baba' olma onurunu hak etmeyen ve bu vasfı taşımayan birçok kişiyi TENZİH ederek; Babalar Günü'nüzü kutluyor, saygıyla ellerinizden öpüyorum...



Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

1889 Şam'dan Güzel Bir Hikaye... [Kalenderi-Dehri Gezsen]

'Kadınım- Doğum(Şiir)'... Volkan Konak...

Hangi Marka Hangi Ülkenin... Meraklısına