"Bilmiyorum Ne Olacak"...


     Hep isyan, hep hüzün, hep acı, hep hayal, hep beklemek, hep ertelemek... miydi bu hayat... Hiç mi güzel bir şey yok içinde; ya da güzel olanlar, hep az, hep kısa, hep sonunda istemsizce burukluğu getiren... miydi bu hayat... Çocukluktan sahip çıkmak, iyi olana, güzel olana; kaybetmemeye çalışmak, her kaybedişte daha da azıyla mutlu olmak... O daha az olan mutluluğu günlerce beklemek, yanıbaşından, içinden geçip giden kötülükleri, beklenen umutla görmezden gelmek... Hep az'la yetinmek... Bu, sadece benim kaderim değil... Benim gibi on binlerce, belki yüz binlerce, abartarak milyonlarcası var... Azla mutlu olmak diye bir şey var; küçük şeyler ile... Kimilerinin basit ve saçma bulduğu şey, kimisi için nefesine nefes katan bir mutluluk, huzur... Bilmiyorum ne olacak, bilmek istemediğimden... Kaçtığımdan... Kaçmak lazım; benliğini başka türlü koruyamıyorsun hayattan... Öyle hiç'im ki şu hayatta... Ve tüm bu karamsar gibi görünen ruh halinden uzak, öylesine güçlüyüm ki... Güçlüyüm, çünkü direniyorum, sabırla ve 'küçük şeyler' ile... Kaçıyorum; eskisinden daha hızlı kaçıyorum; çünkü yalnız değilim. Benliğimden önce diyemeyeceğim ama benliğime nefes katan Ruh eşim var; yanıbaşımda... Kendimi kaybettiğim zaman, hiç bir şeyim kalmayacağının farkında önce benliğim... Aşk için... İnadına Aşk için... Delirip, aklımla yüreğimdeki ipin ucunu kaçırmadan, son nefesime değil, -Allah'ın izniyle- ebediyete dek... Sürekli tetikte olmak rahatsız edici; bir süre sonra paranoya dostun oluyor... Şizofrenin istekli istekli kapında beklerken... 

     Nadir Göktürk ne güzel esinlenmiş, kelimelere dökmüş bu bilinmezliği... Yokların sebebi hayat, varlığın adı Aşk... 

"Bilmiyorum ne olacak, bakabilsem yarına 
 Karanlık geldi her yol bana 
 Her liman bana 

 Düşmüşüm bir de üstelik hayat kavgasına 

 Bir dokun bin ah dinle, döner dünya dert içinde 
 Ademoğlu nisyan ile, biz isyan ile… 

 Ah, bir aşka yandım ki, 
 Yelkeni yok, rüzgarı yok, derdi çok, dermanı yok 
 Gemileri yola çıkmış, küreği yok kaptanı yok 
 Gemileri çoktan yakmış, ateşi yok dumanı yok"

Yorumlar

  1. Küçük şeyleri ekleyip birbirine Biz'e ait kocaman dünyamdayım...
    Geri kalan herşey... yanılsama, düş.

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

1889 Şam'dan Güzel Bir Hikaye... [Kalenderi-Dehri Gezsen]

'Kadınım- Doğum(Şiir)'... Volkan Konak...

Hangi Marka Hangi Ülkenin... Meraklısına