Güle Güle 'Ağabey'im...


     Dünya diliyle, Sen'i son yolculuğuna uğurladık bugün... Diğer uğurladığımız, değer verdiğimiz, saygı duyduğumuz, tüm güzel insanları uğurladığımız gibi... Boğazımızda düğüm, sesimizde hüzün ama üzerimizde maskelerle... İnsanlığımızdan eden belki de 'hayat devam ediyor' ile... Keşke anlayabilsek her cümlenin nasıl yaşanabileceğini... Ayarı kaçırmasak, hayatı, güzel insanlara saygıyla yaşamaya devam etsek, edebilsek... Edemediğimizden değil mi, böyle güzel insanları kaybettiğimizde bize kalanın sadece acı olması... Pişmanlıklarla dolu, dönülmez acı... Zamanında değerini bilerek, göstererek yaşayabilsek; dönülmez bir yolun sonu, yeni bir yolun başlangıcı ölümü yüzümüzde tebessümle karşılayabilsek... Giden güzel insanın ardından dökülen gözyaşının içinde kim bilir ne haykırışlar gizli... Bu gözyaşları gidene midir, yoksa böyle bir hengamenin içinde aldığın her nefesle günahlarına bir yenisini ekleyerek yaşamaya devam edecek olan kendine mi?.. Ben kendime döküyorum aslında bu gözyaşlarını; gidememenin, her gün yeni bir günaha uyanmanın verdiği ızdırapla... En acısı da bu ya; bilmek, farkında olmak, çaresizce yaşıyor olmak, yaşamak istemediklerini... Delirecek gibi oluyorum; çare arayıp buluyorum, yapmak istiyorum yapamıyorum... Hayat denen 'şey' maalesef oturmuş bir düzene... Ve acı ki, bu düzeni oluşturan da 'insan'!.. Bitmez serzenişler... Bana, OKUL'un öğretemediği hayatı(!), çok güzel, çok doğru ve onurlu bir şekilde öğreten güzel insanları uğurlamaya devam ediyoruz... Ettikçe daha bir yalnızlaşıyoruz bu kalabalığın içinde...  

     'Ağabey'im, yineleyerek, ruhun daim şad, mekanın cennet olsun Güzel Yürekli Ağabey'im... 

Kaybettiğimiz tüm güzel insanlara;




Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

1889 Şam'dan Güzel Bir Hikaye... [Kalenderi-Dehri Gezsen]

'Kadınım- Doğum(Şiir)'... Volkan Konak...

Hangi Marka Hangi Ülkenin... Meraklısına