1889 Şam'dan Güzel Bir Hikaye... [Kalenderi-Dehri Gezsen]







Yıl, 1889. Şam. 

Gerçek bir fotoğraf.

Taşıyan kişi Muhammed adında müslüman bir kör.
Taşınan ise Sameer adında yürüme engelli Hristiyan bir cüce.

Sameer kalabalık Şam sokaklarında Muhammed'in taşıyıcılığına, Muhammed de Sameer'in rehberliğine güveniyordu. Onlardan sadece biri görebiliyor ve sadece biri yürüyebiliyor. İkisi de yetimdi, aileleri yoktu ve aynı evde yaşıyorlardı. Ölene kadar birlikte yaşadılar, Sameer öldüğünde Muhammed onun odasında bir gün boyunca ağladı ve kısa bir süre sonra üzüntüden o da öldü.


Bu fotoğraf üzerine işte, üzerine bol bol tefekkür edilesi Ziya Paşa'nın o dizeleri;
...ve güfte için ne hoş bir seçim yapmış, ince düşünmüş, ince söylemiş, pek güzel yorumlamış Kalenderi grubu:


''Her şahsı harîm-i Hakk’a mahrem mi sanırsın?
Her tâc giyen çulsuzu Edhem mi sanırsın?

Dehri arasan binde bir âdem bulamazsın,
Âdem görünen harları âdem mi sanırsın?

Çok mukbili gördüm ki güler, içi kan ağlar,
Handân görünen herkesi hurrem mi sanırsın?

...

En ummadığın keşf eder esrâr-ı derûnun,
Sen herkesi kör, âlemi sersem mi sanırsın?

Bir gün gelecek sen de perîşân olacaksın,
Ey gonca bu cem’iyyeti her-dem mi sanırsın?

...

Allah’a tevekkül edenin yâveri Hak’dır,
Nâ-şâd gönül bir gün olur şâd olacakdır.''



| Ziya Paşa (1825 - 1880)
Yeni Türk Edebiyatı Antolojisi II, s. 19-20,
İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Yayınları






Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

'Kadınım- Doğum(Şiir)'... Volkan Konak...

Hangi Marka Hangi Ülkenin... Meraklısına