Edebiyatımızın Tutunamayanı Oğuz Atay’dan En Güzel Alıntılar...












































Kötü bir resim asarım korkusuyla hiç resim asmadım; kötü yaşarım korkusuyla hiç yaşamadım. Bana acımayın. Ben kötüyüm; sizlere karşı kötü duygular besledim içimden. Beceriksizliğimden uygulayamadım kötü düşüncelerimi. Sizleri kıskandım, küçük gördüm, bayağı buldum: bana yapılmasını istemediğim kötülükleri sizlere yapmak istedim.
Oğuz Atay – Tutunamayanlar


Romantikler ölmez.
Oğuz Atay – Oyunlarla Yaşayanlar


Bilge,seni anlıyorum Hikmet,diyebilirdi. Hikmet,seni seviyorum Bilge, diyebilseydi.
Oğuz Atay – Tehlikeli Oyunlar


Çok şey vardı anlatılacak.
O yüzden sustum.
Birini söylesem diğeri yarım kalacaktı.
Sen duydun mu sustuklarımı?
Oğuz Atay – Tutunamayanlar


Her şeyi duyuyoruz, hiçbir şeyi bilemiyoruz Olric.
Oğuz Atay – Tutunamayanlar


Ölmek bile, kendilerine böyle bir görev verilenlerin işidir.
Oğuz Atay – Tutunamayanlar


Ne kadar süslenseler de bir yerden sırıtıyor zavallılıkları.
Oğuz Atay – Tehlikeli Oyunlar


Fakat Allah kahretsin!
İnsan anlatmak istiyor albayım, öyle budalaca bir özleme kapılıyor.
Bir yandan da hiç konuşmak istemiyor.
Tıpkı oyunlardaki gibi çelişik duyguların altında eziliyor.
Fakat benim de sevmeye hakkım yok mu albayım?
Yok.
Peki albayım.
Ben de susarım o zaman,
Gecekondumda oturur anlaşılmayı beklerim.
Fakat albayım, adresimi bilmeden nasıl bulup anlayacaklar?
Sorarım size, nasıl kim bilecek benim insanlardan kaçtığımı?
Ben ölmek istiyorum sayın albayım, ölmek.
Bir yandan da gözucuyla ölümümün nasıl karşılacağını
seyretmek istiyorum.
Tehlikeli oyunlar oynamak istiyor insan,
Bir yandan da kılına zarar gelsin istemiyor.
Küçük oyunlar istemiyorum albayım.
Kelimeler, kelimeler albayım, bazı anlamlara gelmiyor.
Oğuz Atay – Tehlikeli Oyunlar


O köşede ne kadar kaldığımı hatırlamıyorum. Uyuyup uyumadığımı da bilmiyorum. Uyku ile uyanıklık arasındaki fark azalmıştı herhalde. Düşündüğümü hatırlıyorum.
Oğuz Atay – Korkuyu Beklerken


Hayatım, ciddiye alınmasını istediğim bir oyundu.
Oğuz Atay – Tutunamayanlar


Olric, birini nasıl seviyorduk?
Nerden başlıyorduk?
İlk önce seviyor muyduk?
Yoksa ilk önce güveniyor muyduk?

Neyse çayı nasıl demliyorduk ?
Oğuz Atay – Tutunamayanlar


“Bir silgi gibi tükendim ben
Başkalarının yaptıklarını silmeye çalıştım
Mürekkeple yazmışlar oysa..
Ben kurşunkalem silgisiydim
Azaldığımla kaldım..”
Oğuz Atay – Tutunamayanlar


Öğrenmek istersen iyiyle fenâyı, seyreyle bir kenardan yalan dünyayı.
Oğuz Atay – Tutunamayanlar


Çok yükseğe çıkamam; bende yükseklik korkusu var. Kimseyi yarı yolda bırakamam; bende ‘alçaklık’ korkusu var.
Oğuz Atay – Tutunamayanlar


– Daha kaç kez ıskalayacağız hayatı Olric?
– Oklarımız bitene kadar efendimiz.
Oğuz Atay – Tutunamayanlar


“Demek mühendisler de şiir yazıyor” dedi genç adam. “Neden yazmasınlar? Roman bile yazarlar bazen…”
Oğuz Atay – Bir Bilim Adamının Romanı – Mustafa İnan


Hayat düşünceleri tutan bir hapishanedir. İnsan, can sıkıcı bir saç demetidir, ben de akılsız bir robotum.
Oğuz Atay – Tutunamayanlar


Kendini çözemeyen kişi kendi dışında hiç bir sorunu çözemez.
Oğuz Atay – Tutunamayanlar


İnsanları genel anlamda seviyorum ama kimseye tahammülüm yok.
Oğuz Atay – Tutunamayanlar


İlk yalanı söyledikten sonra bir daha konuşmamalı insan.
Oğuz Atay – Tutunamayanlar


Fakat ‘herkesin dostu’ olmak kolay değildir.
Oğuz Atay – Bir Bilim Adamının Romanı – Mustafa İnan


‘İyi yaz bakalım: Gerçek, başkalarının bize uygulamaya çalıştığı tatsız bir ölçüdür.’ ‘ Birimi var mı Hikmet Amca ?’ ‘Birimi insandır’
Oğuz Atay – Tehlikeli Oyunlar


Şu anda, sana güzel bir söz söyleyebilmek için, on bin kitap okumuş olmayı isterdim.
Oğuz Atay – Tutunamayanlar


İnsan bazı güçlüklerden, ancak onları unutmak suretiyle kurtulabiliyor albayım.
Oğuz Atay – Tehlikeli Oyunlar


Elimde olmayan şeyler var Olric…
-Nedir efendimiz?
-Elleri Olric elleri…
Oğuz Atay – Tutunamayanlar


-Geçer ’ mi Olric ?
-Geç ’ miş aslında geçmez ‘miş Efendim;
Hep bir köşede yerinden çıkmak için geceyi beklermiş …
Oğuz Atay – Tutunamayanlar


Ben, yalnızlığı sevmekle suçlanıp yalnızlığa mahkum edildim.
Oğuz Atay – Tutunamayanlar


Biliyor musun Olric?
Neyi efendimiz?
Onunla ne zaman lades oynasak hep o kazandı.
Neden efendimiz?
Kalbimdeyken nasıl aklımda derdim Olric?
Oğuz Atay – Tutunamayanlar


“Kendinden veriyorsun ve durmadan eksiliyorsun. Oysa bazı insanlar oldukları gibi kalarak elde ederler istediklerini…”
Oğuz Atay – Tehlikeli Oyunlar

*****************************************************************************************************

kaynak: http://thegeyik.com/edebiyatimizin-tutunamayani-oguz-ataydan-en-guzel-alintilar/?utm_campaign=Bundle&utm_medium=referral&utm_source=Bundle

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

1889 Şam'dan Güzel Bir Hikaye... [Kalenderi-Dehri Gezsen]

'Kadınım- Doğum(Şiir)'... Volkan Konak...

Hangi Marka Hangi Ülkenin... Meraklısına