Dünya Adaletsiz Çocuk... [Nazım] Hikmet Ran...


Saygıyla...

çıkar boynundan at o ipi çocuk,
salıncaklar mı yok sana...
kalk hadi o soğuk betondan,
yatacak başka yer mi yok sana...

annemi verdim, babamı verdim, en sevdiklerimi ölüme de,
ben bu yaşım da gitmenin böylesini görmedim...
kırılan bir boyun gibi, orta yerinden kırıldığında ömrüm,
görmedim ademoğlunun, dalından koparılır gibi koparıldığını...

ve böylelikle, umut etme kabiliyetimizi aldılar elimizden,
ne diyeyim, dilerim ihtiyacı olan birine gidiyordur bizden çaldıkları "umut"...
dünya adaletsiz çocuk!
dünya zorba...

elbet eşitleneceğiz o gün kıyamda,
bu kekeme, toz ve duman sözlerimi...
iyi belle!
bahara kalmaz gelirim yanına...



Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

1889 Şam'dan Güzel Bir Hikaye... [Kalenderi-Dehri Gezsen]

'Kadınım- Doğum(Şiir)'... Volkan Konak...

Hangi Marka Hangi Ülkenin... Meraklısına